Gespletenheid

Non-identificatie, niet mee gaan met al die negativiteit, makkelijker gezegd dan gedaan.
Ik word overvallen door onrust. Heftige zuigkrachten. Besef van dwangmatigheid, driftimpulsen, geschreeuw van ikken.

Ik probeer aandachtig te zijn en op mijn plaats te blijven. Maar ik voel zwaarte. De hele ruimte wordt gevuld met inauthentiek verlangen. Er verschijnt een dwangimpuls om te bevredigen en er beter van te worden. Aangevallen door demonen. Om er gek van te worden.

Standvastigheid is de sleutel. Er is het besef dat deze ikken ongezond zijn, ook al is er een volk in mij dat heel graag met ze mee wil gaan.

Ik adem diep en stem mij af op de Essentie. Ik voel mij gesterkt zodat ik de juiste keuze kan maken. Vervolgens opent de hemel zich. Een wonderbaarlijke openbaring. Alles is bezield. Een omvattende ervaring, voelen dat de hemelen, aarden en hellen tegelijkertijd aanwezig zijn. Het licht schijnt in de duisternis. Onmogelijk, ondoorgrondelijk en toch voelbaar.

Ik ervaar de gespleten situatie. Een dualiteit, een breuk. Aan de ene kant het wonder van de levende stroom en de expressie van liefde in overvloed en aan de andere kant de pijn en verslaving van de wereld van de schillen.

Hoe daar mee om te gaan? Niets doen!
Ik wil weer van alles. Ik wil het oplossen, maar dit valt niet op te lossen. Door niets te doen lost het vanzelf op. De ultieme vorm van spontane zelfbevrijding.

Ik zit op mijn meditatiekussen, op mijn plaats. Er is er een directe ervaring, open, helder en zacht. Ik voel mij gedragen. Het licht schijnt in de duisternis. Een genezend moment. Spontaan is de gespletenheid opgelost. Het gedoe is verdwenen. De liefde is verschenen.

~Kees Voorhoeve

Genesis en de Fases van Regeneratie

Studie- en Meditatiebijeenkomst in Centrum De Zin te Harderwijk 
Op dinsdag 3 februari 2015
Onder begeleiding van Kees Voorhoeve

De mystieke weg is een regeneratieproces. Regeneratie betekent vernieuwing en verwijst naar het ‘herboren worden’ van de innerlijke mens. In het Genesis verhaal uit de Bijbel zijn naar aanleiding van deze mystieke geboorte, duidelijke fases te onderscheiden.

In drie studie- en meditatiebijeenkomsten worden aan de hand van Genesis de verschillende fases van regeneratie besproken. Daarbij zullen als illustratie de symboliek van de Alchemie en de visie van Christelijke mysticus Johannes van het Kruis aan bod komen om het proces van regeneratie te verhelderen.

Naast uitleg, vinden er ook meditatie oefeningen plaats om de fases van Genesis concreet te ervaren.

Tijd: 20.00 tot 22.00 / Zaal open om 19.30

Andere data van Studie- en Meditatiebijeenkomsten: 10 maart en 7 april 2015

De informatieziekte

~Maarten Houtman

Als je wilt gaan mediteren zul je genezen moeten zijn van de informatieziekte - voordien is je meditatiepoging vervormd. Wat is die informatieziekte?

Je kunt het alleen zelf ontdekken, omdat de ziekte zo algemeen is, dat ze als normaal ervaren wordt. Dat ontdekken begint als je je bewust wordt van hetgeen je met informatie doet en hoe het tot je komt: de hele dag ontvang je informatie - warmte en kou, licht en donker, dag en nacht, slapen, dromen en wakker zijn, geluiden, beelden en tastindrukken, allemaal zintuiglijke indrukken.

Daarnaast is er een ander soort informatie: wat je verteld wordt, wat je leest of wat je via film of televisie bereikt. Deze tweede soort, die een beschrijving is van een ervaring, soms met een visie daarop, bereikt je niet direct, maar via een ander, terwijl je doet alsof het een directe ervaring van jou was!

Anders gezegd: zodra je een beschrijving van een ervaring of observatie waardeert als was ze de ervaring of observatie zélf, vervals je je eigen waarnemen en ervaren. Je leeft dan met de imaginaire werkelijkheid van beschrijvingen en daarmee vervals je ook ongewild je vermogen om directe ervaringen van zien, horen of voelen op het moment zelf op te doen. Ons leven in een steeds drukkere informatie- en communicatiemaatschappij heeft het directe waarnemen, ervaren en beleven zo overspoeld, dat we ongemerkt afhankelijk zijn geworden van beschrijvingen en de eigen directe ervaring pas als echt erkennen, als ze klopt met de beschrijving.

Zo extreem als ik het nu zeg is het natuurlijk niet, maar dit verschijnsel speelt wel de hele dag door al onze directe ervaringen heen en doodt hun vitale, directe betekenis, zodat we een saai en eentonig beleven overhouden, dat ons weer doet verlangen naar méér beschrijvingen. En zo knevelen we onszelf steeds meer, ongewild en onbewust.

Soms merk je dat het zo werkt: je bent buiten in de natuur en je behoeft niets anders te doen dan er te zijn en het tot je door te laten dringen - negen van de tien keer raak je direct in gedachten. De beeldenstroom van je denken-voelen is veel sterker dan wat je zintuigen je zouden kunnen vertellen. Het directe is verdrongen door de beschrijvingen.
Hoe kunnen we hiervan genezen?